Proces zmian przestrzennych, technicznych, społecznych i gospodarczych, podjętych w interesie publicznym, których celem jest wyprowadzenie określonego obszaru z sytuacji kryzysowej, przywrócenie mu dawnych funkcji lub stworzenie warunków do jego dalszego rozwoju  z wykorzystaniem jego cech endogenicznych.

Rewitalizacja to zespół działań mających na celu przywracanie do życia i zrównoważony rozwój określonych terenów i obszarów, które utraciły dotychczasowe funkcje (np.: społeczne czy gospodarcze). Celem rewitalizacji jest ograniczenie wysokiej koncentracji problemów społecznych, gospodarczych i ekologicznych, nadanie obszarom zdegradowanym nowych funkcji oraz sprzyjanie ich zrównoważonemu rozwojowi. Poprzez procesy rewitalizacji zwiększa się bezpieczeństwo społeczne oraz przełamuje się trudności gospodarcze występujące na zdegradowanych obszarach zurbanizowanych.

Beneficjentami (podmiotami korzystającymi z programów wsparcia finansowego) mogą być Wspólnoty Mieszkaniowe, Spółdzielnie Mieszkaniowe lub Towarzystwa Budownictwa Społecznego. Muszą jednak spełnić wymagania formalne, które są warunkiem ubiegania się o dofinansowanie.

Projekt, który ma być zgłoszony przez beneficjenta do Programu Rewitalizacji miasta stołecznego Warszawy musi uwzględniać cele rewitalizacji oraz spełniać, co najmniej trzy z poniższych działań, mieszczących się, w co najmniej dwóch wytyczonych celach.

CEL I

Ożywienie społeczno – gospodarcze poprzez podniesienie jakości przestrzeni publicznej, zgodnie z zasadami ładu przestrzennego i estetyki oraz promowanie przedsiębiorczości.

Działania

1. Porządkowanie „starej tkanki” urbanistycznej poprzez odpowiednie zagospodarowanie pustych przestrzeni w harmonii z otoczeniem.
2. Ułatwienia możliwości inwestowania na terenach poprzemysłowych, powojskowych oraz kolejowych.
3. Reorientacja inwestowania na terenach rewitalizowanych z zachowaniem specyfiki  terenu i  ochrony zabytków znajdujących się w obszarze.
4. Pielęgnacja zieleni parkowej i przyulicznej mająca na celu podnoszenie estetyki na obszarze rewitalizowanym i / lub wprowadzenie w monitoringu na tych terenach.
5. Tworzenie warunków dla rozwoju partnerstwa publiczno – prywatnego na obszarze rewitalizowanym.
6. Modernizacja, remont, rozbudowa istniejącej substancji mieszkaniowej oraz budynków użyteczności publicznej.
7. Poprawa sytuacji w zakresie drogownictwa i transportu miejskiego umożliwiająca integrację obszarów miasta w tym szczególnie lewej i prawej strony Warszawy.
8. Odnowa budowlano – architektoniczna wraz z modernizacją urządzeń sieciowych infrastruktury technicznej w celu ożywienia społeczno – gospodarczego.
9. Porządkowanie obszarów miasta wykorzystywanych jako place, targowiska, parkingi.
10. Stworzenie jednolitego systemu zarządzania placami, targowiskami, parkingami (działanie realizowane z poziomu miasta stołecznego Warszawy).
11. Ułatwienia w poruszaniu się w przestrzeni publicznej dla osób niepełnosprawnych.
12. Wzrost inwestycji podnoszących konkurencyjność terenu.
13. Wspieranie inicjatyw mających na celu rozwój określonych dziedzin aktywności gospodarczej.
14. Tworzenie warunków dla organizacji konferencji i wydarzeń o charakterze wystawienniczym, targowym.
15. Aktywizacja instytucji działających na rzecz przedsiębiorców (fundusze, cechy, stowarzyszenia, fundacje, organizacje branżowe) do podejmowania działań na rzecz wspierania przedsiębiorczości na terenie rewitalizowanym.
16. Wykreowanie „Marki Warszawskiej” (działanie realizowane zarówno z poziomu miasta jak i dzielnic).
17. Wzrost inwestycji mających na celu wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii.
18. Przywracanie do stanu pierwotnego zasobów przyrodniczych miasta.
19. Poprawa stanu środowiska przyrodniczego.

Cel II

Rozwój turystyki i kultury w oparciu o zasoby dziedzictwa kulturowego.

Działania

1. Odnowa zasobów dziedzictwa kulturowego, w tym parki miejskie.
2. Ratowanie zagrożonych obiektów małej architektury, pomniki historii, pomniki przyrody.
3. Poprawa stanu zagrożonych obiektów o wartości zabytkowej.
4. Wsparcie dla odnowy zasobów mieszkaniowych stanowiących dziedzictwo kulturowe.
5. Rozbudowa bazy noclegowej i gastronomicznej ukierunkowanej na rozwój turystyki i kultury.
6. Budowa, rozbudowa, modernizacja i adaptacja obiektów sportowo – rekreacyjnych.
7. Budowa, rozbudowa, modernizacja i adaptacja obiektów kulturowo – edukacyjnych.
8. Tworzenie warunków wspierających możliwości rozwoju usług w zakresie turystyki i kultury.
9. Tworzenie warunków dla rozwoju partnerstwa publiczno – prywatnego.
10. Promocja przedsięwzięć o znaczeniu turystyczno – kulturowym.

Cel III

Zwiększenie bezpieczeństwa mieszkańców oraz poprawa możliwości
komunikacyjnych wewnątrz osiedli.

Działania

1. Zwiększenie liczby oraz poprawa funkcjonowania ciągów komunikacyjnych wewnątrz osiedli.
2. Rekultywacja i / lub odnowa terenów międzyosiedlowych.
3. Dostosowanie istniejących układów komunikacyjnych wewnątrz  osiedli do potrzeb mieszkańców.
4. Wprowadzenie systemu monitoringu i/ lub budowa (remont) oświetlenia  na obszarach o zwiększonej przestępczości.
5. Stworzenie warunków do inicjowania form pomocy sąsiedzkiej w celu eliminowania zagrożeń na terenie osiedli.
6. Wsparcie działań edukacyjnych w zakresie informowania o zagrożeniach występujących na danym terenie.
7. Tworzenie warunków dla rozwoju partnerstwa publiczno – prywatnego.

Cel IV

Integracja mieszkańców, zapobieganie i przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu.

Działania

1. Stworzenie warunków dla powstawania placówek działających w systemie pomocy społecznej i edukacji dla osób zagrożonych marginalizacją.
2. Wzmacnianie poczucia tożsamości mieszkańców na rewitalizowanym obszarze.
3. Tworzenie lokalnych centrów aktywizacji społecznej na terenie rewitalizowanym – integracja międzypokoleniowa i wzajemna edukacja.
4. Wspieranie inicjatyw pozwalających na eliminowanie stereotypów dzielnicowych.
5. Promowanie kultury fizycznej poprzez nieodpłatne udostępnianie obiektów sportowych dla dzieci i młodzieży.
6. Wprowadzenie procedur umożliwiających współdziałanie organizacji pozarządowych       i służb publicznych  w zakresie wyrównywania szans, reorientacji zawodowej, pomocy psychologicznej dla osób potrzebujących na terenach rewitalizowanych.
7. Reorientacja w zakresie rynku pracy dla osób bezrobotnych, zagrożonych bezrobociem  oraz mających trudności ze znalezieniem pracy.
8. Promowanie współpracy z sektorem pozarządowym w zakresie rozwiązywania problemów związanych z potrzebą bezpieczeństwa.
9. Wspieranie form aktywizacji zawodowej wobec mieszkańców na terenie rewitalizowanym,  ze szczególnym uwzględnieniem kobiet.
10. Tworzenie programów aktywizacji dla seniorów.
11. Tworzenie programów integracji i aktywizacji dla osób niepełnosprawnych.
12. Tworzenie programów aktywizacji dla młodzieży zagrożonej marginalizacją z obszaru rewitalizowanego.
13. Stworzenie warunków dla intensyfikowania działań profilaktycznych w szkołach oraz      w środowiskach zagrożonych marginalizacją.
14. Stwarzanie warunków do wychodzenia z bezdomności.
15. Stworzenie mapy problemów społecznych jako aktywnego narzędzia identyfikacji obszarów kryzysowych (działanie realizowane z poziomu miasta stołecznego Warszawy).
16. Ułatwienie dostępu do Internetu dla osób z terenów rewitalizowanych.
17. Wspieranie edukacji ekologicznej w szczególności dla młodzieży.

Ponadto przy zgłaszaniu projektu do Programu Rewitalizacji m. st. Warszawy na lata 2005 – 2013 należy dołączyć do wniosku:

-  szczegółowy opis projektu dla potrzeb Programu Rewitalizacji m. st. Warszawy (wzór formularza dostępny na stronie www.um.warszawa.pl),

-          formularz oceny finansowej zgłaszania projektu przez beneficjanta zewnętrznego do Programu Rewitalizacji m. st. Warszawy na lata 2004-2006 i następne,

-          potwierdzenia prawa do dysponowania gruntem lub obiektami (oświadczenie inwestora        o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane),

-          oświadczenie beneficjenta o zabezpieczeniu środków niezbędnych do zrealizowania Projektu,

-          kopia zawartej umowy (porozumienia lub innego dokumentu) określająca role w realizacji Projekt, wzajemne zobowiązania stron, odpowiedzialność wobec dysponenta środków unijnych.

Zwracamy uwagę na fakt, że projekt nie powinien polegać jedynie na przeprowadzeniu prac remontowych w obiektach znajdujących się na obszarze rewitalizowanym. Musi obejmować również cele i działania o charakterze trwałych przekształceń społecznych (np.: likwidacja bezrobocia, podnoszenie poziomu oświaty, przeciwdziałanie patologiom społecznym). Zgłaszane do Programu Rewitalizacji miasta stołecznego Warszawy opracowania powinny zawierać realne, możliwe do wykonania i monitorowania, zadania prowadzące do polepszenia sytuacji społecznej wybranego obszaru dzielnicy.

W celu wdrożenia i monitorowania Programu Rewitalizacji miasta stołecznego Warszawy, Prezydent m.st. Warszawy powołał Pełnomocnika ds. rewitalizacji oraz dzielnicowych koordynatorów ds. rewitalizacji. Koordynatorem ds. rewitalizacji w Dzielnicy Śródmieście jest Pan Adam Maruszak, (tel. 699-84-77, 699-82-82 adam.maruszak@srodmiescie.warszawa.pl), do którego można zgłaszać propozycje aktualizacji Mikroprogramu Rewitalizacji Dzielnicy Śródmieście m. st. Warszawy.

Wydział Zasobów Lokalowych uprzejmie informuje, że w związku z Uchwała Nr XXVIII/537/2004 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 15 kwietnia 2004 r., z budżetu m. st. Warszawy mogą być udzielone dotacje celowe na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych w obiektach spełniających poniżej wymienione kryteria:

- Zależy nam, żeby nie było tak, że mamy wspaniale odrestaurowane kościoły czy obiekty należące do Skarbu Państwa, a obok stoi zabytkowa kamienica całkowicie zaniedbana, ze zniszczoną elewacją i sypiącymi się fundamentami – bo właściciela nie stać na remont – tłumaczy prof. Franciszek Ziejka, przewodniczący Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (który rozdziela pieniądze z Narodowego Funduszu).

W Krakowie jest około 3 tysięcy kamienic i domów o wartości zabytkowej, ponad 500 z nich jest wpisanych do rejestru zabytków (i przez to objętych ścisłą ochroną prawną) – tylko takie mogą otrzymać dotację. Do tej pory dotacje – przyznawane przez SKOZK dla prywatnych właścicieli – były zwrotne, można się było starać o umorzenie (od połowy do całości kwoty); zwrotu dokonywano do 3 lat po zakończeniu prac, do czasu zwrotu nieruchomość miała obciążoną hipotekę. Takie warunki nie zachęcały do starań o dofinansowanie remontów. Na 110-120 obiektów, które co roku wspierał SKOZK, były zaledwie 3-4 kamienice prywatne.

Po kilku latach dyskusji prezydium SKOZK zdecydowało, że wprowadza nowe zasady, które zrównują w dostępie do środków z NFRZK podmioty prywatne i publiczne. Od przyszłego roku właściciele prywatni i wspólnoty mieszkaniowe będą otrzymywać od SKOZK dotacje (do 100 proc. nakładów na dane zadanie) wyłącznie w formie bezzwrotnej, niewymagającej dokonywania zabezpieczeń na hipotece nieruchomości.

W tym roku komitet rozdzielił około 42,5 mln zł. Przed tygodniem wystąpił zaś o 49,5 mln zł na przyszły rok. – Przewidujemy na przyszły rok prace za 115 mln zł, w założeniu, że połowę kosztów pokrywa właściciel. Uwzględniliśmy przy tym problemy budżetowe, stąd kwota 49,5 mln zł – wylicza prof. Ziejka.

W ostatnich dniach pojawiły się informacje o tym, że pula pieniędzy dla SKOZK mogłaby zostać pomniejszona – na rzecz innych miast. Prezydent Wrocławia wystąpił z pomysłem, by z budżetu Kancelarii Prezydenta finansować odnowę zabytków wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO (Wrocław ma taki, Halę Ludową).

- Nie ma roku, żeby nie było prób przejęcia tych pieniędzy – odebrać Krakowowi, a dać innemu miastu albo zabrać te pieniądze z Kancelarii Prezydenta i przekazać ministrowi kultury. Były i teraz podchody, ale mam informacje, że zagrożenia nie ma. Jeśli pojawi się ktokolwiek groźny, to podejmiemy szeroką akcję w parlamencie – twierdzi prof. Franciszek Ziejka. Sprawę SKOZK poruszył też wojewoda małopolski Stanisław Kracik w rozmowach z goszczącym w tym tygodniu w Krakowie prezydentem elektem Bronisławem Komorowskim. – SKOZK-owi nic nie grozi – uspokaja wojewoda po tych rozmowach.

Dofinansowanie z NFRZK jest o tyle wygodne, że nie wymaga od beneficjenta organizowania własnych środków. - To nie jak refundacje, nie jak dofinansowania w funduszach unijnych. Nasz wydział nie zwraca, lecz zapewnia środki na zapłatę faktury – wyjaśnia Joanna Kamieniarczyk, dyrektor Wydziału Rewaloryzacji Zabytków Krakowa i Dziedzictwa Narodowego w Małopolskim Urzędzie Wojewódzkim. Ten wydział będzie udzielał informacji zainteresowanym otrzymaniem dotacji (tel. 12-422-30-75) oraz zawierał umowy. – Zachęcamy właścicieli do współfinansowania – tłumaczy przewodniczący SKOZK. – Żeby właściciel do każdej naszej złotówki dołożył do obiektu również swoją. Bezzwrotna dotacja dla prywatnych właścicieli zabytków to najważniejsza spośród przyjętych przez prezydium SKOZK zmian w zasadach finansowania prac w obiektach zabytkowych. – Chcemy, żeby Kraków nie raził ciemnymi plamami – tu i ówdzie złoto i srebro, jaśniejące piękne kolory, a obok stoi rudera – mówi prof. Franciszek Ziejka.

źródło: www.dziennik.krakow.pl

Obowiązująca od dziś nowelizacja ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz.U. 2010 nr 76 poz. 493) zmienia zasady uzyskiwania premii kompensacyjnych na remonty starych kamienic.

Poprawione przepisy mają zapewnić praktyczne zastosowanie regulacji z 2008 roku, które wprowadziły premie kompensacyjne dla właścicieli. Uchwalona wówczas ustawa uzależniała przyznanie premii od zaciągnięcia kredytu na remont w banku. Uzyskanie wsparcia nie było możliwe nawet wtedy, jeżeli właściciel chciał pokryć koszty remontu z własnych środków.

Od dziś właściciel kamienicy otrzyma premię na remont budynku, jeżeli będzie go finansował z dowolnych środków, również z własnych oszczędności.

Właściciel budynku może liczyć na wsparcie w wysokości 2 proc. wskaźnika przeliczeniowego za każdy 1 mkw. powierzchni użytkowej lokalu kwaterunkowego za każdy rok, w którym obowiązywały ograniczenia dotyczące wysokości czynszu za najem. Wniosek o wsparcie należy składać bezpośrednio do Banku Gospodarstwa Krajowego.

Kto może starać się o premię kompensacyjną?

Właściciel budynku, który z powodu trybu, w jakim jeszcze w okresie PRL nawiązany został najem należących do niego lokali mieszkalnych, nie mógł w okresie od 12 listopada 1994 r. do 25 kwietnia 2005 r. uzyskiwać przychodów z tytułu ich najmu w wysokości umożliwiającej utrzymanie budynku w stanie niepogorszonym.

Premia jest przyznawana tym właścicielom, którzy podejmą się odnowienia budynku wielorodzinnego lub jednorodzinnego z przynajmniej jednym lokalem kwaterunkowym.

Dariusz Madejski, e-prawnik.pl

Przekładana przez lata inwestycja wystartuje za kilka tygodni. Deweloper ma w ręku pozwolenie na budowę i zapowiada, że w październiku 2010 r. ruszą pierwsze prace budowlane.
Nowe centrum biurowe powstanie w dwóch przyległych kamienicach przy ulicy Próżnej 7 i Próżnej 9. Kamienice zostaną odrestaurowane pod ścisłą kontrolą konserwatora zabytków i przekształcone w prestiżowe centrum biurowe. Powierzchnia użytkowa nowej inwestycji liczyć będzie około 5800 mkw. Parter oraz przyziemie zostaną przeznaczone pod wynajem dla sklepów, punktów usługowych, restauracji oraz kawiarni. W podziemiach dostępny będzie parking.
Oprócz rewitalizacji obydwu kamienic deweloper ma w zanadrzu jeszcze jeden budynek. Od strony apartamentowca przy ul. Bagno do kamienic dostawione zostanie skrzydło o współczesnej architekturze. Zakończenie prac zaplanowane jest na połowę 2012 roku.
Zanim na dobre budowlańcy zajmą się rewitalizacją kamienic przy Próżnej, pierwszych najemców będzie przyjmował inny odrestaurowany budynek. Pod koniec 2010 r. planowane jest oddanie do użytku biurowca Lipiński Passage, w który zmieniła się podupadła kamienica Lipińskiego położona u zbiegu Al. Jerozolimskich i ul. E. Plater.

Kompleks będzie się składał z części komercyjnej, która znajdzie się na pierwszych kondygnacjach, oraz części biurowej na wyższych pietrach. Losy tego budynku pokazują, że rewitalizacja może się okazać intratnym interesem. W 2006 r. budynek kupiła firma Reinhold.

Na jego rewitalizację deweloper zaciągnął 18,7 mln zł kredytu. Zanim jednak udało się znaleźć chętnych na wynajęcie wszystkich powierzchni w odrestaurowywanym obiekcie, Reinhold sprzedał w marcu tego roku kamienicę funduszowi Union Investment Real Estate z Hamburga. Deweloper zainkasował w ten sposób 28,5 mln euro, zarabiając na tym interesie ok. 4 – 5 mln euro.

O wiele bardziej pracochłonny jest plan wybudowania biurowca na ruinach Banku Polskiego przy ul. Bielańskiej. W czasach króla Augusta Poniatowskiego mieściła się tam Mennica Państwowa, w ostatnich latach zaborów rosyjski Bank Państwa, a od 1924 r. Bank Polski. W czasie działań wojennych, m.in. walk powstańczych, znaczna część gmachu uległa zniszczeniu. Część, która przetrwała, została rozebrana w latach 60.

Zachowało się tylko jedno skrzydło, które w 1981 r. zostało wpisane do rejestru zabytków. Teraz na pozostałościach po tym budynku firma Ghelamco planuje biurowiec o nazwie Senator o łącznej powierzchni 25 000 mkw. zlokalizowanej na 6 kondygnacjach. Prace budowlane mają ruszyć jeszcze w tym roku.

W innym kierunku poszedł francuski deweloper, firma Yareal. Spółka wzięła się za przebudowę modernistycznego biurowca Metalexportu przy ulicy Mokotowskiej 49. Budynek powstał w latach w latach 1954 – 1956 i uznawany był za wybitne dzieło modernizmu. W 2003 r. Stowarzyszenie Architektów Polskich (SARP) wpisało go na listę obiektów określających tożsamość miasta i stolicy.

Yareal zapowiadał całkowite odnowienie budynku. Mało kto się jednak spodziewał, że budynek zostanie aż tak gruntownie przebudowany. Prace wystartowały w styczniu 2010 r. i już wiosną przy Mokotowskiej straszyły jedynie kikuty konstrukcji betonowej biurowca. Elewacja, ściany i dach zostały rozebrane. Prace jednak trwają, a deweloper zapewnia, że po ich zakończeniu budynek będzie bardzo podobny do oryginału. Jak będzie, przekonamy się w I połowie 2011 r., gdy rewitalizacja zostanie zakończona.

Decydując się na odrestaurowanie starych kamienic, deweloperzy wybierają najczęściej centrum i najbliższe okolice. Są jednak wyjątki. Nowego blasku nabiorą zabudowania dawnej Wytwórni Wódek Koneser przy ul. Ząbkowskiej na Pradze. Kilka tygodni temu firma BBI Development, zaczęła przeobrażenie dawnej fabryki. Na pierwszy ogień poszła zabytkowa kordegarda stojąca przy bramie do Konesera. Zostanie ona zaadaptowana na nowoczesny biurowiec w poprzemysłowym klimacie. Pierwsi najemcy mają się tam wprowadzić w przyszłym roku.

Tomasz Szpyt
Źródło informacji: Dziennik Gazeta Prawna

Chodzi o kamienicę, którą gminna spółka Rewitalizacja przed dwoma laty sprzedała firmie Carlease Plaza, zajmującej się sprzedażą samochodów sprowadzanych z Belgii. Klientami firmy byli m.in. miejscy urzędnicy, radni, prezydent i członkowie jego rodziny. Transakcji dokonano bez przetargu, a cena była preferencyjna. Prezes Carlease Plaza Michał Kęska zobowiązał się w akcie notarialnym, że do 10 lipca br. zakończy remont zabytku. W budynku miał powstać hotel o wysokim standardzie. Ale termin nie został dotrzymany, remont kamienicy się nie skończył.

Przypomnijmy: o tym, że inwestor nie zdąży z pracami remontowymi w terminie, informowaliśmy już w połowie czerwca. Prace w kamienicy co prawda trwały, ale efekty nie były widoczne. Okna na parterze były zamurowane, na piętrach zabezpieczone folią lub starymi szybami. Nawet nie ruszyły prace przy elewacji. Prace wewnątrz budynku również nie były zaawansowane. W niektórych pomieszczeniach widać było stojące na sztorc deski, w innych – nieotynkowane ściany. To wtedy też pojawiła się informacja, że właściciel obciążył hipotekę nieruchomości – zaciągnął kredyt w wysokości 2 mln zł. Zabezpieczeniem jest właśnie budynek kupiony za owe 325 tys. zł. Było to o tyle niepokojące, że zgodnie z warunkami umowy zawartej między Rewitalizacją a nabywcą w przypadku niewykonania prac w terminie spółka może budynek odkupić po cenie sprzedaży, czyli za 325 tys. zł (czas na odkupienie budynku upływa 11 stycznia 2011 r.). Tyle że nie bardzo wiadomo, czy w przypadku odkupienia gmina nie zostanie z obciążeniem na hipotece.

Mariusz Mróz, prezes Rewitalizacji, powołał komisję złożoną z pracowników spółki. Miała ona za zadanie sprawdzić, jaka część kredytu hipotecznego została wykorzystana, jakie są zobowiązania wynikające z wytycznych konserwatora zabytków i innych instytucji oraz jaki zakres prac do tej pory rzeczywiście wykonał nowy właściciel.

Członkowie komisji po kontroli orzekli, że “budynek po wykonaniu wymiany stropów, klatki schodowej oraz wzmocnienia ścian konstrukcyjnych jest w dobrym stanie technicznym. Nie widać oznak niepoprawnego wykonania remontu lub innych błędów w sztuce budowlanej”. Oceniają także, że aby oddać kamienicę do użytku, pozostały do wykonania roboty “o charakterze remontowo-wykończeniowym (estetycznym)”. W związku z tym komisja zaproponowała przedłużenie terminu wykonania robót do 15 grudnia br. Jako zabezpieczenie dotrzymania terminu przez inwestora na koncie w banku ma nadal pozostać lokata w wysokości 300 tys. zł.

Jak informuje Rewitalizacja w wydanym w poniedziałek oświadczeniu, spółka przychyla się do proponowanego przez komisję nowego terminu ukończenia prac, uwzględniając szeroki zakres robót, które wykonano do tej pory, a także to, że w proponowanym terminie inwestor zdąży wykonać wszystkie pozostałe prace.

Jak podkreśla w komunikacie prezes Mróz, możliwość przedłużenia terminu wynika z zapisu aktu notarialnego. Chodzi o ten sam akt notarialny, który mówi, że z chwilą niedotrzymania terminu 10 lipca spółka będzie miała prawo odkupić kamienicę.

Rewitalizacja informuje również, że nowy termin 15 grudnia br. jest “ostateczny i nieprzekraczalny”.

- Przedłużenie terminu zakończenia prac nie jest złym pomysłem. Przyjmując, że rzeczywiście w kamienicy wykonano już tak wiele, ustalenie nowego terminu jest chyba najbardziej szczęśliwym scenariuszem – mówi radny Jakub Kluziński (Stowarzyszenie Kocham Radom). – Cieszę się, że naciski opinii publicznej i mediów na inwestora zmobilizowały go do przyspieszenia prac i jeżeli nawet o te pięć miesięcy później ma je zakończyć, to efekt będzie taki, jakiego oczekiwaliśmy: wyremontowana kamienica w Rynku. Bo obawiam się, że scenariusz alternatywny mógłby być bardziej kłopotliwy. Warunki, na jakich sprzedano ten budynek, są takie, że gdyby inwestor nic nie zrobił i pokazał figę, to miasto z tym klopsem i obciążoną hipoteką by zostało. Niestety, mamy tu przykład braku roztropności i nadzoru nad działaniami miejskiej spółki – uważa radny.

malgorzata.rusek@radom.agora.pl

Źródło: www.gazeta.pl/radom